فضاي مجازي مولود به وجود آمدن صنعت ارتباطات حاضر با غايب است. از زماني كه صنعت ارتباطات در قالب علائم مورس شكل گرفت انسان براي اوّلین بار توانست ارتباط با غایب را در بستر جهان فیزیکی تجربه كند. بعد از اين نوع ارتباط، يك نوع ارتباط تك سویه و مجازي در قالب توليدات سینمايی، رادیويی و تلویزیونی شكل گرفت. از اين به بعد است كه ما شاهد يك فضاي ارتباطي جديد با ويژگي‌هاي منحصر به فرد هستيم.جهان مجازي به معنای واقعي يك جهان است. يعني تمام ظرفیتهای جهان واقعي را درون خودش تکرار مي‌كند. بسياري از مقوله‌هاي جدي زندگي روزمره مثل كار و شغل ،‌ نظام بانكداري، خريد و فروش و حتي سرگرمي‌ها را نیز مي‌توان در آن یافت، جهاني كه جهان همه‌رسانه نيز هست. رادیو، تلويزيون و سينما همه نه با  کاراکتر خودشان بلکه با كاراكتري کاملا متفاوت در اين جهان تکرار مي‌شوند.