چشم اندازهای آینده ارتباطات توسعه

دکتر معتمدنژاد بر این باور است که در موقعیت حساس کنونی، با در نظر گرفتن مقتضیات توسعه و پیشرفت کشور و حفظ هویت و استقلال فرهنگی آن در عرصه نامطلوب سلطه جهانی سرمایه داری باید شرایطی فراهم شود تا بتوان از امکانات ارتباطی برای نیل به هدف های ملی،حداکثر بهره برداری را به عمل آورد.

وی با بیان این مطلب که خط مشی فعالیت های سازمان های ارتباطی کشور چه به طور جداگانه و چه در زمینه کلی ارتباطات کشور از هماهنگی لازم برخوردار نیست، معتقد است که این نهادها نمی توانند با چنین رویکردی نقش خود را در تحقق هدف ها و آرمان های انقلاب و اجرای سیاست های عمومی جمهوری اسلامی ایفا کنند. 

دکتر معتمدنژاد توجه بیشتر به مطالعات و تحقیقات ارتباطی و برنامه های ((ارتباطات توسعه)) و ((توسعه ارتباطات)) و همچنین سیاست های ملی ارتباطی را از لوازم اصلی موفقیت در آینده نگری ارتباطات می داند. (۴۴)

وي با اشاره به ردپاي سياست هاي ملي ارتباطات در قوانيني از جمله (( مقدمه و اصولی از قانون اساسي)) مانند (( قانون خط مشي كلي و اصول برنامه هاي سازمان صدا و سيما جمهوري اسلامي ايران)) و (( قانون مطبوعات)) و همچنين مصوبات شوراي عالي انقلاب فرهنگي در زمينه (( اهداف و سياست ها و ضوابط نشر كتاب))‏ و (( سياست هاي فرهنگي))، خواستار توجه به تدوين و تصويب مجموعه همگني از اصول سياست هاي ملي ارتباطات بر اساس آينده نگري هاي ارتباطي شده و اين مجموعه را به دليل نياز مبرم كشور به هماهنگي و كارآيي هر چه بيشتر فعاليت ها و عملكردهاي ارتباطي ضروري مي داند. (۴۵)

وی سال ها پیش، پیشنهاد ایجاد مرکزی را با عنوان ((مرکز هماهنگی فعالیت ها و سازمان های ارتباطات کشور)) ارایه و عنوان کرد که این مرکز می تواند با استفاده از اختیارات قانونی خود، کوشش های پژوهشی، برنامه ریزی و سیاست گذاری ارتباطی را با در نظر گرفتن چشم اندازهای آینده ارتباطات در صحنه داخلی و عرصه جهانی مورد حمایت قرار دهد و بر عملکردها و کاربردهای ارتباطات،نظارت و نقش هماهنگ کننده داشته باشد. دکتر معتمدنژاد ایجاد چنین مرکزی را برای از بین بردن دشواری ها و ناهماهنگی های کنونی و آماده ساختن سازمان ها و موسسات اداره کننده امور ارتباطی جهت ایفای نقش واقعی آنها و کمک به توسعه و پیشرفت کشور سودمند می داند. (۴۶)

هر چند چنین مرکزی تاکنون در جمهوری اسلامی ایجاد نشده و رویکردی نیز در راستای تاسیس چنین مرکزی دیده نمی شود، ولی با تلاش های دکتر معتمدنژاد، مرکزی با عنوان ((مرکز پژوهش های ارتباطات)) با همکاری دانشگاه علامه طباطبایی و وزارت ارتباطات و فناوری در سال 1374 تاسیس شد.

هر چند که اختیارات و جایگاه ((مرکز پژوهش های ارتباطات)) با ((مرکز هماهنگی فعالیت ها و سازمان های ارتباطات کشور)) تفاوت های اساسی دارد، ولی می توان آن را گامی مثبت و مهم برای حرکت به سمت مرکز مورد نظر دکتر معتمدنژاد از طریق پژوهش های بنیادی در مورد ارتباطات و بویژه مقولاتی چون ((جامعه اطلاعاتی)) دانست.

با این وجود و برغم اختیارات و تمکانات محدود مرکز پژوهش های ارتباطات حدود یک سال است که این مرکز به دلیل عدم تخصیص بودجه لازم، در عمل و به صورت غیر رسمی نیمه تعطیل بوده و سایت آن که انعکاس دهنده فعالیت این مرکز بود، حدود یک سال است که بروز نشده است.